CHP türbanlı aday seçse ne olurdu?
14 Nisan 2011

ugün CHP’lilerle kafamdaki bir soruyu tartışmak istiyorum. Soracağım soru son derece basit: Parti, türbanlı bir aday gösterse ne olurdu? Hemen kaşlarınızı kaldırıp, “Olur mu öyle şey?” demeyin. Gelin, tartışalım. Parti ne kazanır, ne kaybederdi? Birlikte bakalım. Bir süredir CHP liderinin konuşmalarını dinliyorum, TV’lerdeki reklamlarını izliyorum. Verdiği mesajlar son derece ilginç...

 - CHP toplumun her kesimini kucaklamak istemektedir...

 - Kimseyi ideolojisi veya inancından dolayı dışlamayacaktır...

- Türban sorununu en kolay CHP çözer ve bu çözümü getirecektir...

[[HAFTAYA]]

Ardından, partinin adaylarına baktığınızda, riskli olmasına rağmen, öylesine isimler seçilmiş ki, merkez sağ değil, sağın da ötesindeki oyların hedeflendiği açıkça görülüyor. Kılıçdaroğlu da bu kişilerin aday gösterilmesini, partinin tüm kesimlere açılmasının örneği olduğunu söyledi. Şimdi aynı sorumu sorayım: Böyle bir farklı yaklaşım sergileyen CHP, neden türbanlı aday seçmedi?

Üstelik, türban konusunun eski tılsımını ve sembolik değerini yitirdiği, toplumun türbanı artık bir tehdit gibi görmemeye başladığı, cumhurbaşkanlığı ve başbakanlıktan başlayarak bürokrasinin ve belediyelerin neredeyse büyük bölümünde gördüğümüz ve Turgut Özal’ın dediği gibi türbana “alışılmaya başlandığı” bir dönemde, CHP böyle bir cesaret gösterse ne kazanır, ne kaybederdi?

- Türbanlı aday gösteremeyen AK Parti’nin elindeki en sihirli değneği kapmış olmayacak mıydı?

- Muhafazakar kesimden önemli bir oy almaz mıydı?

- Merkez sağa elini uzatmak isteyen CHP, bu şekilde yelpazesini çok daha genişletemez miydi?

 - Bu ülkede bir devrim gerçekleştirmiş olmaz mıydı? Şimdi de gelelim kaybedeceklerine...

- Acaba İzmir başta olmak üzere, kalelerini kaybetmekten mi korktu?

- Parti içinde, seçime çok az kaldığı bir dönemde böylesine bir sıçrama yapmaktan mı çekinildi?

- Yoksa, Kılıçdaroğlu bu dev adımı atmayı göze alamadı mı?

Kaçırılmış bir fırsat olduğuna inanıyorum...

Biraz dikkatlice incelense, CHP’nin bu konuda bir fırsat kaçırdığına inanıyorum. Türk toplumunun türban meselesini artık geride bıraktığı apaçık görülüyor. Göreceksiniz, yarın türban Meclis’e girecek ve belki ilk dönemde bazı tepkiler doğsa dahi, topluma ters düşmeyecektir. Artık Türkiye’nin bir irtica veya şeriat devleti olma tehlikesiyle karşı karşıya olmadığını içimize sindirmemiz gerekiyor.

oplumun genelini kucaklamak isteyenlerin de, artık bu gerçeği görmeleri ve eski tabulardan kurtulma cesaretini göstermeleri gerekmiyor mu? CHP, bu cesareti ortaya koyabilse, hem kendini hem de Türkiye’yi ellerini bağlayan bir kelepçeden kurtarabilecekti. Göreceksiniz, seçimler sonrasındaki dönemde, türban tümüyle serbest kalacak ve TBMM’ye de girecek, o zaman da böyle bir adım normalleşecek... İş işten geçmiş olacak. AK Parti, türbanı kurtaran parti olarak tarihe geçecek. İşte CHP’nin kaçırdığı fırsat bu...

Baykal çok örnek bir davranış sergiliyor...

Deniz Baykal hakkında herkesin farklı bir görüşü vardır. Kimine göre, devrini tamamlamış, kimine göre CHP’nin önünü kapatmış bir lider. Baykal’ın bu partiye neler verdiğini, zamanında koskoca partiyi tek başına nasıl sırtlandığını gördüm ve parti açısından varlığının önemine hep inandım. Şu anda “Baykal, kuzu postuna sarınmış bir kurttur. Şimdilik sipere yattı ve Kılıçdaroğlu’nun seçimlerde başarısızlığını bekliyor” diyenler çok yanılıyorlar. Belki ileride haklı çıkabilirler ancak bugüne kadarki tutumuna bakarsanız -iddialı bir Baykal düşmanı değilseniz- bu insanın nasıl örnek bir “eski lider” dersi verdiğini görebilirsiniz. Grup toplantılarındaki tutumuna bakın. Ne bir abartma, ne de dikkatleri çekme çabası görürsünüz. Hele son gelişmeye bakın...

En yakınları kadro dışı bırakıldı, Baykal çıtını çıkartmadı. İstese, öylesine dikkatleri çeker ve partiyi öylesine köpürtür ki, kimse önüne geçemez ve bütün bunları partisine oy kazandırmak için yaptığını da ispat edebilir. Kılıçdaroğlu’nun hayatını çok zorlaştırabilir. Hayır, partinin normal bir üyesi gibi davranıyor. Hatta yeni CHP yönetiminin bazı üyelerinden gereken duyarlılıkları görmemesine rağmen, tekerleklere çomak sokmuyor.

Aksine, ilk başlardaki mesafeli yaklaşım veya kuşkular giderilmiş olacak ki, Kılıçdaroğlu’nun hayatını kolaylaştırmaya özen gösteriyor. Başbakan’a “ulan”lı tepkisinden dolayı özür dilemesi de, siyasetçilere verilen bir ders gibiydi. Bu yazıyı, “Bırakın Deniz Baykal’ın yakasını. Onunla uğraşmak yerine, herkes seçimi düşünsün” demek için yazdım. Baykal zaten ödeyeceği kadar “diyet” ödedi. Baltalar artık kılıfına girmeli.