Yeni Yazısı > Bir Abdül vardı... - 29.10.2010

Bir Abdül vardı...
29 Ekim 2010

Yıl 1954. O günlerde Balıkesir Lisesi’ni bitirip üniversiteye İstanbul’a gelmiş; Türkiye’nin tek günlük spor gazetesi Türkiye Spor’da İstanbul’da işe başlamıştım. Kadro efsanelerle dolu idi. Halit Kıvanç, Halit Talayer, Alp Zirek, Muvakkar Ekrem Talu ve genç istihbarat şefimiz Necati Bilgiç daha pek çok ünlü... Görevim amatör kulüpler için bir masa kurmaktı. Sahalara görevli gençler arıyordum. Vefa Stadı’na bakacak, yüksek ticarette okuyan ufak tefek, güler yüzlü biriyle tanıştım: Abdülkadir Yücelman...

[[HAFTAYA]]

İşte Bab-ı Ali’de sevilen, sayılan Abdül’le dostuğumuz, kardeşliğimiz böyle başladı. Sonra sevgili Cem Ağabey (Atabeyoğlu) bizden Cumhuriyet’e giden rahmetli Kenan (Bugün Milliyet’in Spor Müdürü Cem Şengül’ün babası) askere gidince yerine beni Cumhuriyet’e çağırdı. Ben de Abdül’ü. Birlikte 14 yıl Cumhuriyet’te omuz omuza çalıştık. Bu ekibe Ankara’dan sevgili kardeşlerimiz Ali Abalı, İzmir’den Çetin Gürel katıldılar. Prensibi koyduk; spor yalnız futbol değildi. Tüm sporlara eşit yer verecektik. Her muhabir kendi alanında kursa gidecek ve uzman olacaktı. Yalan haber yazmayacak, sevdiğimiz takımlar da olsa taraf tutmayacaktık. Cumhuriyet Spor kendi alanında saygın bir yer edindi.

Benim Cumhuriyet maceram 1968’de sona erdi. Abdül benden sonra bir süre bekledi. Sonra hak ettiği koltuğa oturdu ve Cumhuriyet’in sporunu saygın, ülke sporuna yararlı çizgide; bu dünyadan ayrılana kadar tutmayı başardı. Yarım asırlık kardeşim bizim tabirimizle Abdül, saygın, dengeli, her ne pahasına olursa olsun doğruyu savunarak yaşadı ve bir yıl önce bu ayın son gününde aramızdan ayrıldı.

Spor yazarlığı için, Türk sporu için verdiği emeklerden dolayı sevgi, saygı ve rahmetle anılmayı hak etti... Spor dünyasına örnek bir spor yazarı olan oğlu Levent Yücelman’ı bıraktı. Levent onun izinde başarı ile yürüyor ve yürüyecektir. Bu anma töreni gününde ben görevle yurt dışında olacağım. Amma, Abdül’ü ben yılda bir gün değil, her gün, her an, sevgi ve rahmetle anıyorum. Nur içinde yat kardeşim...